گفتگو: ایران، آمریکا، پیشینه، حال، آینده
10 بازدید
محل نشر: زمانه » مهر 1381 - شماره 1 (10 صفحه - از 40 تا 49)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
دکتر منوچهر محمدی: درباره‏ی رابطه‏ی ایران و آمریکا و اینکه چگونه به این مرحله رسیده است باید به دو موضوع توجه داشته باشیم. یکی اینکه، آیا سابقه‏ی تیره و تاری که در روابط ایران و آمریکا در دوران رژیم شاه و به خصوص کودتای 28 مرداد وجود داشته، منجر به تیرگی این روابط شده است؟ و یا این وضعیت به شرایط روز و سیاست‏های امروز آمریکا بستگی دارد؟ به اعتقاد من، شق دوم مسأله، اصل ماجرا و مشکل است. چرا که ما با کشوری مانند انگلیس (علیرغم سابقه سلطه و نفوذ استعماری که تا 22 بهمن 57 نیز ادامه داشته) توانسته‏ایم رابطه‏ی دیپلماتیک برقرار کنیم. هر چند دو کشور سیاست‏های متفاوتی دارند اما امروز هم این رابطه برقرار است. ولی چرا با آمریکا این شرایط ارتباطی به وجود نیامده است؟ به نظر من شرایط حاضر مستقیماً به سیاست‏های آمریکا بستگی دارد، و هیچ ارتباطی به سیاست‏های جمهوری اسلامی پیدا نمی‏کند. زیرا، ما نبودیم که رابطه‏ی دیپلماتیک را با آمریکا قطع کردیم. آمریکایی‏ها این رابطه را قطع کردند. و دیگر اینکه، آمریکا در این مدت (بعد از انقلاب ایران) برقراری رابطه دیپلماتیک را به تغییر سیاست‏های جمهوری‏اسلامی مترتب دانسته است. آمریکا روابط دیپلماتیک و روابط حسنه را که دو مقوله جدا از هم هستند، به هم مرتبط می‏داند. در دوران جنگ سرد آمریکا با اتحاد جماهیر شوروی رابطه‏ی دیپلماتیک داشت، و این رابطه هم قطع نشد. در بحرانی‏ترین شرایط هم این رابطه وجود داشت. یابین جمهوری اسلامی و عراق در تمام مدت که جنگ در جریان بود سفارت دو کشور فعال بودند با آنکه سطح روابط پایین آمده بود اما روابط اما روابط دیپلماتیک قطع نشده بود. در زمینه اقتصادی هم، جمهوری اسلامی، هیچ‏گاه برای کالاهای آمریکایی تحریم قایل نشد. این تحریم از سوی آمریکا اعمال شد. زمانی هم که مسأله‏ی مذاکره مطرح می‏شد، آمریکا شرط می‏گذاشت و تمام شروط آنها هم سیاسی بود. شرایطی از قبیل اینکه، ایران در پیمان صلح خاورمیانه موضع مناسبی بگیرد، یا دخالت نکند یا اینکه به زعم امریکایی‏ها از تروریسم حمایت نکند و یا مسأله حقوق بشر که در ایران رعایت شود و مسایلی از این قبیل که اینها شرایط آمریکا بود برای آغاز مذاکرات.
آدرس اینترنتی